Pim IJsendoorn

De afgelopen dagen was ik in Ha Noi, het was de derde keer dat ik er was, maar pas de eerste keer dat ik tijd had om uitgebreid rond te kijken, te hangen, de stad te ‘voelen’. Het voelt wat Vietnamezer, dorpser, kleinschaliger aan dan Saigon. Gecombineerd met het feit dat Ha Noi echte seizoenen kent (met koele winters en warme zomers) kan ik me voorstellen dat het prettig wonen is in Ha Noi.

Hung heeft me op sleeptouw genomen, naar diverse straatrestaurants, barbeque-restaurants, thee-tentjes, koffie-tentjes (die on-the-fly door de politie worden ‘ontruimd’), naar zijn kantoor waar hij net met twee vrienden/compagnons een architectenbureau is begonnen.

Hung en zijn/een (?) vriendin

deel van Hung’s vriendenclub in BBQ restaurant

Hung + compagnon bestuderen het boek ‘Nederlandse architecten’

Groot was mijn verbazing toen ik op Tan Son Nhat  Airport (het vliegveld van Saigon) een sticker van een stopcontact op de muur zag zitten:

Mijn vader is op bezoek in Vietnam. Gisteren zijn we naar Ha Noi gevlogen en hebben we gegeten en biertjes gedronken met Hung (een oud-collega van me) en een aantal vrienden van hem.

Hieronder zitten we ergens in een straat-restaurant in de Franse wijk van Ha Noi.

waterpret in Kbal Spean (Cambodja) from pimmmie on Vimeo.

Phu My Hung bridge

Aan de rand van het Tonle Sap meer bevindt zich een bird sanctuary met een grote hoeveelheid zeldzame vogels. Samen met Roof (de Vietnamezen kunnen ‘Rolf’ niet uitspreken) heb ik eerst een Tuc Tuc mannetje en vervolgens een boot gehuurd om naar Prek Toal (een dorpje met zo’n 1.000 boothuizen en enkele gebouwen op de wal) te gaan. Daar aangekomen bleek dat de bootjes die klein genoeg zijn om het vogelreservaat in te kunnen, worden aangedreven door een man met een peddel/boom en dat ze geen afdakje hebben. Het boottochtje zou 9 uur (!) duren (van 6:00 tot 15:00) en dat bleek voor twee blanke mannen toch iets te veel (je moet weten dat we op 10˚ noorderbreedte zitten en dat het tussen 11:30 en 15:00 zo’n 35˚ C is). Daarom zijn we (een dag eerder dan beoogd) teruggekeerd naar Siem Reap, maar hebben we wel een hele mooie boottocht over het Tonle Sap meer en allerlei kreken gehad.

Nu mijn verblijf in zuid oost Azië op zijn eind loopt ben ik wat in de omgeving aan het rondreizen.
Ik ben nu in Siem Reap (Cambodja) om Angkor Wat en de bird sanctuary op het Tonle Sap meer te bekijken.
Hieronder zie je een aantal foto’s van Angkor Wat (het grootste religieuze complex ter wereld). Er zijn ongeveer 100 tempels waarvan ik er nu ongeveer 12 van binnen heb gezien.

Afgelopen weekend was het oud en nieuw in Viet Nam. De kalender volgt de maan en elk jaar is het op een andere dag (volgens de Gregoriaanse kalender) oud en nieuw. Tijdens TET vertrekken alle Saigonezen die twee generaties (of korter) in de stad wonen naar hun geboortegrond. Dat betekend dat er van de 8.000.000 (officieel) à 10.000.000 (officieus) inwoners er maar een paar miljoen in de stad zijn. Ook veel expats gebruiken TET om een bezoek aan hun vaderland te brengen, het hele land ligt twee à drie weken op zijn gat.

De lokale overheid steekt behoorlijk wat moeite om de stad aantrekkelijk te maken voor de achterblijvers, een soort down-town-keukenhof met gele bloemen (die brengen geluk) en allerlei tijgers (2010 is het jaar van de tijger) bieden oneindig veel foto-opportunities: