kaart weergeven

Mijn vorige (24-135 mm) objectief heeft de tropische hitte en luchtvochtigheid van 7 maanden Viet Nam niet overleefd. Daarom heb ik me zelf getrakteerd op een mooi, nieuw – stof- en spatwaterdicht – 24-105 mm objectief.

In de etalage van een kledingwinkel in Firenze (Florence) zag ik deze fixie, met een wat onorthodoxe rem.

Parijs is nog ver!

Ik ben benieuwd naar de veranderingen/cultuurschok bij terugkomst in Rotterdam, na bijna 7 maanden zuid oost Azië. Eén ding weet ik zeker: ik zal moeten wennen aan het weer in NL:

actueel weer (en voorspelling) in Saigon en Rotterdam op dinsdag 16 maart, 14:30 (vietnam-tijd)/8:30 (NL-tijd)

Er is een flinke trek naar de grote stad (Saigon) waar je (veel) meer kan verdienen dan op het platteland, maar waar het voor een eenvoudige Mekong bewoner niet eenvoudig is om mee te rennen in de rat-race van de zich in sneltreinvaart ontwikkelende metropool.

Ik bezocht, naast sojasaus-, vissaus-, terrazzo meubilair- en prefab betonelementen-fabriekjes ook een rijstpannenkoekenfabriek.

In een warme, stille, wit betegelde ruimte zitten vrouwen van 7:00 tot 16:00 met twee pannen op een gasfornuisje rijstpannenkoeken te maken. Daarmee verdienen ze 100.000 dong per dag (bijna € 4,-), dat is een bovenmodaal salaris in Vietnam! Achterin de ruimte (gestreepte shirt) zit een jochie die kort geleden voortijdig is gestopt met school en door zijn moeder aan het werk is gestuurd. Hij heeft maar één pannetje en met dat ene pannetje gaat het ook nog eens een stuk langzamer dan bij de anderen. Het levert hem 20.000 dong per dag op.

De top-pannenkoekenbakster (niet op video) heeft drie pannen voor zich en verdient ook meer dan alle anderen.

rijstpannekoeken from pimmmie on Vimeo.

regen en ruige zee tussen Huế en Da Nang